2008 Hong Kong yapımı Ip Man, Wing Tsun ustası Yip Man'in hayatını anlatan nefis bir biyografi. Wing Tsun nedir diyecek olanlar için yerli- yersiz bilgi de vereyim. Aslında kadınların geliştirdiği ve özünde güç kullanmak olmayan bir Çin tekniği. Yip Man, bizim Bruce Lee'nin de hocası oluyor, Bruce Lee hocasından aldığı öğretilerle, kendine teknikler geliştirip Kung Fu üstadı oluyor falan... Film, Bruce Lee'yi değil, Yip Man'i anlatıyor.

Başrolde, Uzakdoğu sinemasının olmazsa olmaz ismi Donnie Yen var. Gerçi Yip Man'ın neye benzediğini filmin finalinde görebiliyoruz fakat Donnie Yen de rolü için gayet yerinde bir isim olmuş. Film özüyle sözüyle çok başarılı, çok doyurucu ve göz açıp kapayıncaya kadar bitiyor hissi verecek kadar akıcı. Genel tempo, bir aksiyon filmini andırsa da asıl konu filmin ikinci yarısında kendini gösteriyor. Bir savaş sanatçısı olan Yip Man, aynı zamanda çok vatansever ve onurlu biri. Çin ve Japonya çekişmesini de izlediğimiz filmde, doğal olarak Çin'e sempati duyuyorsunuz çünkü felsefelerine göre Çinlilerin güç kullanmadan zafer kazandıkları, Japonların ise sadece kaba kuvvetle, zorbalıkla yaşadıkları iddia ediliyor. Objektif bir film olmadığı kesin. Her milliyetçi film gibi bu film de elbette yanlı fakat o kadar başarılı sahneler ve anlatım varki filmin seyrinde rahatsızlık verici herhangi bir şey duymuyorsunuz.

Aslında Kung fu dan daha seri hareketlere dayanan Wing Tsun tekniği, filmde daha "vurdu-kırdı" seyrine sebep olabilecekken, aksine dingin bir atmosferde geçiyor. Yönetmen, Yip Man'i sadece bir kaç karede tek başına çalışırken gösteriyor ve o asil havayı bozmamaya gayret gösteriyor. Aksiyon sahneleri çok doyurucu ve tam dozunda. Seyirciye de doğal olarak filmin keyfini çıkarmak kalıyor.

Uzakdoğu- aksiyon- drama- savaş sanatları konularındaki filmleri kaçırmadan izleyenlerdenseniz bu filmi de çok beğeneceğinizi garanti ediyorum. Uzakdoğu sinemasının Amerikan sinemasından farkını saymakla bitiremem de, her Uzakdoğu filminde aynı şey geçiyor aklımdan: Senaryoyu öyle bir yazıyorki adamlar, kısa ama çok zevkli bir masalı dinler gibi izleyip bitiriyorsunuz. Akıcılık, sahneler arasındaki geçişler, konudan hiç kopmadan devam eden ve bir çırpıda biten öykü... Şiir gibi denir ya, öyle işte.

Gerçek Yip Man şudur:

Bu da Bruce Lee ve üstadı